Κάθε καλοκαίρι οι θερινοί κινηματογράφοι της Πάρου γεμίζουν με ντόπιους και τουρίστες. Πολλοί λένε ότι σήμερα, με τις πλατφόρμες στο διαδίκτυο, κανείς δεν θέλει να πηγαίνει σινεμά. Τα θερινά σινεμά όμως έχουν κάτι που δεν έχει καμία οθόνη στο σπίτι.
Μιλήσαμε με τον Γιώργο Αλιπράντη, που έχει θερινό σινεμά στην Παροικιά εδώ και είκοσι χρόνια. «Οι θεατές δεν έρχονται μόνο για την ταινία», μας είπε. «Έρχονται για τη μυρωδιά του γιασεμιού, για τη δροσιά της νύχτας και για την παρέα. Εδώ το σινεμά είναι πιο φτηνό και πιο ζωντανό από τα μεγάλα σινεμά της Αθήνας.»
Ο κύριος Αλιπράντης έχει όμως και ένα πρόβλημα. Τα νέα ξενοδοχεία που χτίζονται γύρω από το σινεμά θέλουν ησυχία μετά τις έντεκα. Γι’ αυτό η δεύτερη προβολή παίζει πια με χαμηλό ήχο. Οι θεατές που κάθονται στις πίσω σειρές λένε ότι δεν ακούνε καλά τους ηθοποιούς. Ο ίδιος ελπίζει ότι οι νέοι θα συνεχίσουν να αγαπούν τα θερινά σινεμά, που είναι κομμάτι της ελληνικής ζωής.