Κάθε πρωί παίρνω το μετρό από τον Νέο Κόσμο για να πάω στη δουλειά μου. Πρώτα αγοράζω ένα εισιτήριο Example από το μηχάνημα του σταθμού και το περνάω από την ηλεκτρονική είσοδο. Οι ώρες αιχμής είναι δύσκολες, γιατί ο σταθμός είναι γεμάτος κόσμο και όλοι βιάζονται. Στην αποβάθρα κοιτάζω πάντα τον πίνακα ανακοινώσεων, και σήμερα έγραφε ότι υπάρχει μια μικρή λόγω μιας βλάβης στη γραμμή. Όταν επιτέλους ήρθε ο συρμός, μπήκα στο πρώτο , όπου οι επιβάτες κοντά στις πόρτες και κρατούσαν τις τσάντες τους μπροστά τους. Δύο στάσεις πιο κάτω ανέβηκε μια ηλικιωμένη κυρία, και ένας νεαρός σηκώθηκε αμέσως για να της τη θέση του. Εκείνη τον ευχαρίστησε και μου είπε ότι η διαδρομή από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια διαρκεί τρία λεπτά. Εγώ κατεβαίνω επίσης στην Ομόνοια, και από εκεί περπατώ ως το γραφείο. Παρά τη βλάβη, έφτασα στη δουλειά μόλις πέντε λεπτά αργότερα από το συνηθισμένο. Το μετρό είναι ο πιο τρόπος για να μετακινείται κανείς στην Αθήνα, και γι’ αυτό το προτιμώ από το αυτοκίνητο: δεν χρειάζεται να ψάχνω για να παρκάρω και δεν μένω ποτέ σε μποτιλιάρισμα. Το απόγευμα, στην επιστροφή, το μετρό είναι συνήθως πιο ήσυχο και μπορώ να διαβάσω το βιβλίο μου.
Place a word in all 7 gaps to check
Text 1 of 1 in this unit