Την Κυριακή το βράδυ η κόρη μου, η Μαρίνα, που πηγαίνει στην πέμπτη τάξη, θυμήθηκε ξαφνικά ότι έπρεπε να παραδώσει το πρωί μια έκθεση για τα ζώα. Εγώ, που πάντα καμαρώνω για τις γνώσεις μου, κάθισα δίπλα της με μεγάλη υπομονή Example. «Οι χελώνες ζουν είκοσι χρόνια», της είπα με απόλυτη βεβαιότητα, εκείνη έψαχνε στο διαδίκτυο. Εγώ, χωρίς να κοιτάξω την οθόνη, συνέχισα να μιλάω για τα ζώα του χωριού του παππού μου. Σε λίγο γύρισε την οθόνη προς το μέρος μου: κάποιες χελώνες ζουν πάνω από εκατό χρόνια. «Αυτό είναι , δεν μιλάμε για τις ίδιες χελώνες», της απάντησα. Εκείνη δεν το και έγραψε στην έκθεσή της: «Ο πατέρας μου ξέρει τα πάντα, από τις χελώνες.» Την άλλη μέρα, όπως μου είπε η Μαρίνα, η δασκάλα διάβασε την πρόταση δυνατά στα παιδιά της τάξης και, αν και προσπάθησε να μείνει σοβαρή, γέλασε κι αυτή. Εγώ γύρισα σπίτι και έψαξα μόνος μου στο διαδίκτυο, που ντρεπόμουν λίγο. Διάβασα άρθρα και είδα ντοκιμαντέρ μέχρι τα μεσάνυχτα. Τελικά η κόρη μου είχε δίκιο: οι χελώνες ζουν πολύ περισσότερο από όσο νόμιζα. Από τότε η Μαρίνα είναι η πιο μαθήτρια της τάξης και ρωτά τα πάντα, ακόμη και τα αυτονόητα. Εγώ έμαθα ότι πρέπει να ελέγχει κανείς τις πριν μιλήσει με βεβαιότητα. Τώρα, όταν δεν είμαι σίγουρος για κάτι, λέω στην κόρη μου: «Ας το ψάξουμε μαζί.»
Place a word in all 7 gaps to check
Text 1 of 1 in this unit