Την πρώτη μέρα στην Πάτμο ήμουν τόσο πεινασμένος που μπήκα στην πρώτη ταβέρνα Example του λιμανιού. Η ταβέρνα ήταν γεμάτη κόσμο: οι ντόπιοι έπιναν τσίπουρο και συζητούσαν δυνατά για τον καιρό και για το ποδόσφαιρο, ενώ μια γάτα κοιμόταν ευτυχισμένη πάνω σε μια καρέκλα. Ο σερβιτόρος, ένας ψηλός κύριος με μεγάλο μουστάκι, μου έδωσε έναν κατάλογο γραμμένο μόνο στα ελληνικά, και εγώ δεν ήξερα μιλούσε αγγλικά ή όχι. Τον ρώτησα από φτιάχνεται το «κοκορέτσι», και εκείνος, αντί να απαντήσει, ζωγράφισε στην πετσέτα ένα ζώο με τέσσερα πόδια. Οι θαμώνες των διπλανών τραπεζιών γέλασαν δυνατά και ένας από αυτούς μου έγνεψε φιλικά, σαν να ήθελε να μου πει να μην ανησυχώ. Εγώ φοβήθηκα μου φέρει στο τραπέζι κάτι που δεν θα μπορούσα ποτέ να φάω, και για αυτό παρήγγειλα απλώς ψητό αρνί με πατάτες. Ο σερβιτόρος χαμογέλασε και λίγο αργότερα μου έφερε μια μερίδα. Ήταν τόσο μεγάλη το τραπέζι έγειρε προς το μέρος μου. Έτρωγα και έτρωγα, ο σερβιτόρος εμφανίστηκε με ένα ακόμη πιάτο, «κέρασμα του μαγαζιού», όπως είπε. Όταν ζήτησα τον λογαριασμό, με πληροφόρησε με υπερηφάνεια ότι πελάτης δεν είχε φάει ποτέ ολόκληρη τη μερίδα. Βγήκα από την ταβέρνα περπατώντας σαν πιγκουίνος, και την επόμενη μέρα ζήτησα μισή μερίδα. Από τότε, όποτε περνάω από το λιμάνι, ο σερβιτόρος με χαιρετά από μακριά και φωνάζει στην κουζίνα «μισή μερίδα για τον φίλο μας!»
Place a word in all 7 gaps to check
Text 1 of 1 in this unit