Ο Άρης δούλευε σε ένα μικρό καφέ στο Παγκράτι. Ήταν μια καλή δουλειά και του άρεσε η παρέα των συναδέλφων του, αλλά το πρόγραμμα γινόταν όλο και πιο δύσκολο. Όταν υπέγραψε τη σύμβαση Example εργασίας, ο κύριος Σπύρος τού είπε ότι το ωράριο ήταν από τις εννέα ως τις πέντε. Μετά από τρία χρόνια, όμως, έκανε σχεδόν κάθε μέρα (1) ______ χωρίς να πληρώνεται γι’ αυτές, και κανείς δεν το έλεγε φωναχτά. Το βράδυ γύριζε σπίτι εξαντλημένος και δεν είχε χρόνο ούτε για την οικογένειά του. Μια Παρασκευή, κουρασμένος και θυμωμένος, ζήτησε από τον κύριο Σπύρο μια (2) ______. Εκείνος του απάντησε ότι το καφέ περνούσε δύσκολη περίοδο και ότι όλοι έπρεπε να κάνουν (3) ______. Ο Άρης δεν ήθελε να τσακωθεί, αλλά ήξερε ότι είχε συγκεκριμένα (4) ______, γι’ αυτό πήγε στη δικηγόρο κυρία Καραγιάννη, σε ένα γραφείο κοντά στην Ομόνοια. Η κυρία Καραγιάννη διάβασε προσεκτικά τα χαρτιά και τον συμβούλεψε να κρατά ένα ημερολόγιο με τις ώρες που δούλευε και να κρατά φωτογραφίες από τα προγράμματα. Ο Άρης το έκανε κάθε βράδυ, ακόμη και όταν ήταν πολύ κουρασμένος. «Χωρίς αποδείξεις είναι δύσκολο να κερδίσεις μια (5) ______», του είπε. Ύστερα από δύο μήνες η υπόθεση έφτασε στο δικαστήριο, και ο δικαστής άκουσε ήρεμα και τις δύο πλευρές. Στο τέλος η (6) ______ ήταν δίκαιη: ο κύριος Σπύρος υποχρεώθηκε να πληρώσει τις υπερωρίες. Ο Άρης κατάλαβε ότι αξίζει να διεκδικεί τα δικαιώματά του.
Choose an option for all 6 gaps to check
Text 1 of 1 in this unit