Ο Κώστας, ένας νέος ταξιδιωτικός πράκτορας, βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά, περιμένοντας το πλοίο για τη Μυκόνο. Έχει κάνει αυτό το ταξίδι εκατοντάδες φορές, αλλά πάντα νιώθει μια συγκίνηση.
Κάθεται στην αποβάθρα, παρατηρώντας τη ζωή γύρω του. Οι ταξιδιώτες περιμένουν ανυπόμονα, οι ντόπιοι πωλητές προσπαθούν να πουλήσουν τα προϊόντα τους και τα πλοία φεύγουν και έρχονται. Ο Κώστας διαπιστώνει ότι ακόμα και σε ένα τόσο κοινό σενάριο, υπάρχει ένας ιδιαίτερος ρυθμός.
Όταν το πλοίο φτάνει, ο Κώστας, μαζί με τους άλλους επιβάτες, ανεβαίνει στο κατάστρωμα. Στο πλοίο παίρνει μια τσιπουρομεζέδα με τους συνεργάτες του, ενώ παρατηρεί τη θάλασσα. Τα ταξίδια με το πλοίο μπορεί να είναι μακρά, όμως για τον Κώστα αποτελούν μέρος της δουλειάς του, και γι' αυτό τα αγαπάει.
Στη Μυκόνο, ο Κώστας αντιμετωπίζει την καθημερινότητα της εργασίας του. Πρέπει να καθορίσει τα προγράμματα των τουριστών, να λύσει προβλήματα και να φροντίσει για την άνεση των πελατών του. Αν και είναι δύσκολο, αγαπά τη δουλειά του και τη δυνατότητα που έχει να ανακαλύψει νέα μέρη και να γνωρίσει νέους ανθρώπους.
Στο τέλος της ημέρας, καθώς το πλοίο αποπλέει για να επιστρέψει στον Πειραιά, ο Κώστας κοιτάζει τη θάλασσα και σκέφτεται τις εμπειρίες του. Τα ταξίδια με το πλοίο μπορεί να είναι κουραστικά, αλλά πάντα τον γεμίζουν με νέες εμπειρίες και αποτελούν μια σημαντική ευκαιρία για να γνωρίσει καινούριους ανθρώπους και να βιώσει την πολυποίκιλη κουλτούρα της Ελλάδας.