Ο Γιώργος, ένας φοιτητής, μόλις είχε μετακομίσει στην Αθήνα και ήταν το πρώτο του πρωινό για το πανεπιστήμιο. Δεν ήξερε πολύ καλά τα μέσα σταθερής τροχιάς, αλλά ήταν αποφασισμένος να μάθει.
Έφτασε στον σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα. Παρά την πρωινή ώρα, ο σταθμός του μετρό ήταν γεμάτος από ανθρώπους. Ο Γιώργος προσπάθησε να μη χαθεί μέσα στην πολυκοσμία. Πήρε το εισιτήριο του και περίμενε το τρένο προς Μοναστηράκι. Την ίδια στιγμή, πρόσεξε μια γυναίκα που έμοιαζε να είναι χαμένη.
"Χρειάζεστε βοήθεια;" ρώτησε ο Γιώργος. Η γυναίκα, που προέρχονταν από τη Χανιά, δεν είχε ξαναχρησιμοποιήσει το μετρό. Ο Γιώργος την βοήθησε να καταλάβει τον χάρτη του μετρό και της εξήγησε πώς να φτάσει στον προορισμό της.
Όταν επιτέλους έφτασε το τρένο, είχαν φορτώσει τα βαγόνια σχεδόν μέχρι την κορυφή. Παρόλο που ήταν στριμωγμένος, ο Γιώργος απόλαυσε την εμπειρία. Έβλεπε την πολυμορφία της Αθήνας, από τους επαγγελματίες της επιχειρηματικότητας μέχρι τους τουρίστες και τους φοιτητές όπως αυτός.
Πέρασαν λίγες στάσεις και τελικά έφτασε στο Μοναστηράκι. Εκεί, επιβιβάστηκε σε ένα λεωφορείο που θα τον οδηγούσε στο Πανεπιστήμιο. Το λεωφορείο ήταν λιγότερο πολυσύχναστο και ο Γιώργος κατάφερε να κάτσει. Καθώς το λεωφορείο προχωρούσε, ο Γιώργος παρατηρούσε τα κτίρια και τους δρόμους της Αθήνας.
Όταν έφτασε στο Πανεπιστήμιο, ο Γιώργος ένιωθε πιο σίγουρος για τη νέα του ζωή στην Αθήνα. Είχε περάσει μόνο μια μέρα, αλλά είχε ήδη μάθει πολλά για το μετρό και τα λεωφορεία της Αθήνας. Ήταν σίγουρος ότι θα μάθει περισσότερα καθώς θα περνούσαν οι ημέρες.