Όταν οι πονοκέφαλοι έγιναν συχνοί και ένιωθα συνεχώς κουρασμένος, αποφάσισα να μιλήσω με μια σύμβουλο ψυχικής υγείας. Η επίσκεψη στο γραφείο της στην Αθήνα, μια πόλη γεμάτη με φασαρία, κίνηση και ένταση, ήταν η πρώτη μου απόπειρα να αντιμετωπίσω το άγχος που με κατέβαλλε. Αν και η Αθήνα είναι γνωστή για την ομορφιά και την ιστορία της, η καθημερινή ζωή μπορεί να γίνει αρκετά πιεστική.
Η πρώτη της ερώτηση δεν αφορούσε τη δουλειά ή τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις, αλλά τον τρόπο με τον οποίο ξεκουράζομαι και πώς ζητώ βοήθεια. «Έχεις χρόνο για τον εαυτό σου;» με ρώτησε με πραγματικό ενδιαφέρον. «Πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;» συνέχισε. «Συνήθως μένω στο σπίτι και βλέπω τηλεόραση ή σκρολάρω στο κινητό», της απάντησα ειλικρινά. Εκείνη χαμογέλασε καλοπροαίρετα και πρότεινε, «Ίσως θα μπορούσες να δοκιμάσεις να βγαίνεις για έναν περίπατο στο πάρκο ή να συναντάς φίλους για έναν καφέ».
Καθώς περιέγραφα τη ρουτίνα της εβδομάδας μου, έγινε φανερό ότι είχα συνηθίσει να ζω με μια μόνιμη ένταση. Η ζωή στην Ελλάδα, με τις οικονομικές προκλήσεις και τις κοινωνικές απαιτήσεις, συχνά δημιουργεί πίεση στους ανθρώπους. Η σύμβουλος ανέφερε ότι πολλοί πελάτες της βιώνουν το ίδιο και πρότεινε μικρές πρακτικές αλλαγές στην καθημερινότητά μου. «Έχεις δοκιμάσει να κάνεις γιόγκα ή να διαβάζεις ένα βιβλίο πριν τον ύπνο;» με ρώτησε. «Όχι, αλλά θα ήθελα να δοκιμάσω κάτι τέτοιο», απάντησα με ενθουσιασμό. Συζητήσαμε για τη σημασία ενός σταθερού ωραρίου ύπνου και την ανάγκη για λιγότερες ειδοποιήσεις στο κινητό το βράδυ. Μου πρότεινε ακόμα να συμμετάσχω σε μια ομάδα υποστήριξης, όπου μπορούμε να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας και να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον.
Η συζήτηση δεν έλυσε όλα μου τα προβλήματα, αλλά μου έδωσε ένα πιο ήρεμο και ρεαλιστικό σημείο εκκίνησης. Ένιωσα ότι δεν είμαι μόνος και ότι υπάρχουν λύσεις για να αντιμετωπίσω το άγχος. Στην Ελλάδα, όπου η φιλοξενία και οι σχέσεις είναι τόσο σημαντικές, το να μοιράζομαι τις ανησυχίες μου με άλλους ήταν ανακουφιστικό. Με την καθοδήγηση της συμβούλου, άρχισα να βλέπω μια αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι το στρες και πώς το διαχειρίζομαι στην καθημερινή μου ζωή.